Iedere week een ander gedicht
van wat niet langer wil liggen
in een la waar geen
daglicht is.

Jan Woorden
Mobiele pagina
Pop-up poëzie

Ik maakte vandaag
zestien foto's op het strand
van kleine dingen 
die zijn aangespoeld
en als ik ze laat liggen
zijn ze waarschijnlijk
morgen weer weg.

Het is zoals met vlinders 
die maar even leven
waarna ze er daarna
gewoonweg niet meer zijn
terwijl daarover niemand
zich ook maar een moment 
bekommert.

Toen dacht ik aan mijzelf,
deze wereld en de dampkring,
de zon, de bergen en de oceaan,
de hartslag en de arrogantie
en uiteindelijk aan wat 
het tijdstip voor mijn
laatste ademtocht zal zijn. 
De Arrogantie